Appels die niet ver van de boom vallen

Ieder mens is uniek. Ieder mens verschilt van de ander. Toch hebben we veel meer met elkaar gemeen dan we denken. Net als appels, ze vallen niet ver van de boom.

Ik hoor mijn moeder nog zeggen:
“Mensen die zo betweterig zijn, daar heb ik zo’n hekel aan!”

 Ik vond het gênant dat ze dat zei en dacht: “Wat mankeert er aan die mensen?”

Ik kon er ook over discussiëren met haar, maar die discussies leidden meestal tot niets.

Als er één eigenschap was die ik niet wilde hebben, dan was het wel de betweterigheid van mijn moeder. Zij had altijd gelijk.

Maar hoe is dat met mijzelf?
Ik was en ben eerlijk gezegd geen haar beter. Hoewel ik zeer ruimhartig kon beweren dat het mij niet om het gelijk ging en dat ik echt open sta voor andere ideeën,  dan was dat slechts de halve waarheid.

Ik was mij er niet echt van bewust. Ik dacht zelfs dat ik dat oprecht meende. Totdat ik ontdekte dat er meer speelde. Ik wil wel van mening veranderen, maar dan moet je wel echt van goeden huize komen met argumenten die hout snijden.

Kort en eerlijk gezegd wilde ik dus helemaal niet van mening veranderen. Waarom zou ik ook, ik had er over nagedacht. Ik had gelijk.

Conflicten ontstaan zo eenvoudig, simpelweg doordat je een andere mening hebt. Het is normaal en menselijk. De kunst is het op te lossen.

Dat begint met inzicht in je eigen menselijkheid en dat onder ogen te durven zien. Zoals ik naar mijn moeder kon kijken en mij realiseerde dat ik op haar lijk. En kijk ik naar mijn kinderen, dan zie ik dezelfde  overeenkomsten. We hebben graag gelijk, niet dat we het hebben, maar omdat we er iets van vinden en dat graag willen melden.

Wanneer mijn dochter zegt: “Mam, we lijken allemaal op elkaar he?! “ Dan kan ik er nu om glimlachen. Dat te erkennen, geeft lucht en ruimte en een opening om echt en oprecht te kunnen luisteren naar anderen.

Dan voel ik ook weer de verbinding en de liefde voor mijn moeder. Ook al is zij er niet meer. Ik hoef maar naar de appels te kijken die van de boom zijn gevallen. Het zijn de appels die we vroeger ook hadden. Dan denk ik aan haar en zie haar potten vol appelmoes maken. Een feest. Alles is liefde.

 

Wat er is gebeurd kun je niet veranderen, wel wat het met je doet!  Bestel hier je E-book.

0 antwoorden

Wil je een reactie achterlaten?

Voel je vrij en draag bij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *